|
|










Vertrek naar Dusseldorf. We moeten rond 10.30 op het vliegveld zijn dus we vertrekken rond 9.45 uur. Eerst haal ik nog een lekker half brood bij Publix en die gaat op met de laatste Poptatrs, boter en jam. We pakken de koffers zaken gaan de koffers in het het wordt meten en passen. We hebben een eigen weegschaal voor koffers bij ons en weten alle 4 de koffers net onder de 50 lbs te houden. Rond de 47-49, nu hopen dat de weegschaal in orde is. We hebben heel wat gewogen en verdeeld om alles precies goed te krijgen, maar ja moet je maar niet zo veel kopen. We doen de banden om de koffers en alles de auto in. Gelukkig passen de koffers ruimschoots in de auto daar hebben we geen problemen mee. We laten de resten die nog bruikbaar zijn op het aanrecht en in de koelkast staan voor de poetsers en verlaten de mooie villa. De sleutel weer terug in de sleutelkastje naast de deur en op weg naar MCO het vliegveld. Op de weg is alles rustig en we komen vanuit het zuiden op het vliegveld. De bordjes return car rentals volgen aan kan B en je komt vanzelf in de parkeergarage van Alamo. Niet vergeten de sticker van het raam te halen van Sunpas. Hier hebben we toch echt voordeel van gehad. Iedereen aan te raden als je geen kleingeld wilt sparen en zo wilt doorrijden door alle tol poortjes. Geweldig, als we weer gaan meteen weer zo'n sticker. |
2010 |
In de garage aangekomen wordt zoals gewoonlijk de auto geinspecteerd en alles wordt goed bevonden. Alles in orde vraagt de dame nog aan ons. Eigenlijk niet want de auto was van binnen niet 100% schoon. Dit gaf ik dus aan en ze vond dat we gelijk hadden en haalde van de upgrade meteen weer $60 afgetrokken. Dat is weer mooi meegenomen. Er stonden kruiers klaar die natuurlijk wilde helpen, maar ondanks dat we dit best wel wilde met de zware koffers kon dit niet. We hadden totaal geen geld meer (cash) dus de kruier betalen kon niet. Dan maar zelf slepen. Op zich niet zo erg alles ligt dicht bij elkaar. We lopen uit de garage de hal in en meteen door naar verdieping 3 op zoek naar Delta. Delta zit helemaal rechts van de hal en hier lopen we de rij in om in te checken. Had dit al op internet gedaan, maar kan geen tickets printen. Dus bij de counter kan je zelf met je paspoort je tickets printen. Meteen komen de labels voor de koffers eruit en die worden door een medewerker er opgeplakt nadat ze gewogen zijn. Gelukkig de weegschaal hier geeft allemaal ongeveer 1 lbs minder aan. Dus we zitten goed met alle koffers en ze worden netjes op de band gezet. Die zien we als het goed is weer terug in Dusseldorf. We gaan eerst met een klein vliegtuig naar Atlanta vanaf gate 73. Eerst door de beveiliging, hier geen bijzonderheden. We gaan de monorail in en zoeken gate 73 op. Daar gaan we rustig zitten en ik haal voor ons iets van Starbucks en voor de kinderen wat fris. Het vliegtuig is op tijd en vertrekt ook op tijd. Weer verbaas ik me dat alle vliegtuigmaatschappijen niets doen aan het beleid wat als handbagage mee mag en wat niet. Hele hutkoffers komen binnen en dan hoor je ook nog zeggen dat het toestel vol is en dat we spaarzaam moeten zijn met de handbagage. Nu hier trekt zich dus niemand wat van aan. Maar goed wij kunnen nog onze spullen kwijt boven onze stoelen. De vlucht gaat prima en we komen op tijd aan in Atlanta. Hier zien we dat we naar gate E29 moeten, terwijl we aankomen in concourse A. Dus met de treintje helemaal naar de andere kant. Aangekomen in concourse E gaan we eerst wat eten, het is al rond 14.00 dus duidelijk dat we wat honger hebben. Iedereen wil graag een hamburger, dus op naar de Mc Donalds. Het vliegtuig vertrekt om 16.30 dus we hebben de tijd en doen rustig aan. Boarden begon rond 15.50 uur en iedereen was redelijk snel aan boord. Het vliegtuig is helemaal vol, wij hebben plaatsen bij het raam. Prima plaatsen dus als de reis ook rustig gaat zijn we zo in Dusseldorf. De melding komt dat we een bobbelige vlucht krijgen wegens het weer. Waar mogelijk wordt er omheen gevlogen. De gehele vlucht hebben we hier niets van gemerkt. We vertrekken op tijd maar ook hier staat een file van vliegtuigen die willen vertrekken. Zo zie je maar dat dit echt een druk vliegveld is en het grootste van de wereld. Als wij vertrekken staan alleen al bij onze startbaan 15 vliegtuigen te wachten. We krijgen aan boord eerst wat te drinken en de pinda's en daarna komt snel het diner. Deze keer kan ik niet zeggen dat er ook maar iets lekkers tussen zat. Helaas een van de mindere maaltijden. Daarna gaat het licht uit en probeert iedereen die dat wil wat te slapen. |